متن گفتگو با طراح پورشه پینکی لای (Pinky Lai) طراح صنعتی و دارای ۳۶ سابقه در طراحی خودروهای آلمانی است. او را میتوان اولین خالق طرح خودروهای افسانهای پورشه مانند ۹۹۶، باکستر و کایمن دانست. او در سال ۱۹۵۱ در هنگ کنگ به دنیا آمد و تنها تحصیلات راهنمایی خود را به اتمام رساند و […]
مجله اینترنتی ایران استایل

پینکی لای (Pinky Lai) طراح صنعتی و دارای ۳۶ سابقه در طراحی خودروهای آلمانی است. او را میتوان اولین خالق طرح خودروهای افسانهای پورشه مانند ۹۹۶، باکستر و کایمن دانست. او در سال ۱۹۵۱ در هنگ کنگ به دنیا آمد و تنها تحصیلات راهنمایی خود را به اتمام رساند و دیگر هرگز وارد دورههای تحصیلاتی بالاتر نشد. او سه سال در یک دوره آموزشی کشتی سازی شرکت کرد و هم زمان کلاسهای معماری دریایی را نیز تکمیل کرد و به این ترتیب به دنیای طراحی داخلی نزدیکتر شد. در این مرحله از زندگی او با طراحی لوازم خانگی ایتالیایی و اسکاندیناوی آشنا و به آن علاقهمند شد و در نتیجه در سال ۱۹۷۲ بلیطی یک طرفه به رم خرید تا بتواند زندگی خود را از نو شروع کند.
در ایتالیا به عنوان دانشجوی میهمان وارد موسسه عالی طراحی صنعتی شد و توانست در رشته هنرهای زیبا و مجسمه سازی نیز آموزش ببیند. پس از تکمیل این دوره در سال ۱۹۷۸ زمانی که تصور میکرد برای طراحی صنعتی آمادگی کامل دارد در پاسخ به آگهی شرکت فورد آلمان برای استخدام طراح خودرو، به این شرکت مراجعه کرد اما به گفته خودش در جریان مصاحبه متوجه شد اساسا طراحی خودرو کاملا با طراحی صنعتی متفاوت است. به این ترتیب شرکت فورد بهجای استخدام به او پیشنهاد شرکت در یک دوره کارآموزی دوساله در طراحی حمل و نقل در دانشکده سلطنتی هنر لندن را داد.

لای کار خود را در رشته طراحی خودرو در سال ۱۹۸۰ آغاز کرد و با حضور در روند طراحی مدلهای فورد فیستا، سیرا و اسکورپیو، توانست تجارب بسیار گستردهای به دست آورد. در سال ۱۹۸۴ شرکت بی ام و از لای دعوت کرد به عنوان طراح ارشد و مسئول طراحی سریهای ۳، ۷ و ۸ وارد این شرکت شود و در عین حال روی طراحی مدل مفهومی Z2 نیز کار کند.
در سال ۱۹۸۹ رئیس بخش تحقیق و توسعه پورشه پینکی لای را به عنوان مسئول تیمی انتخاب کرد که بعدها طراحی بسیاری از خودروهای افسانهای این شرکت را انجام داد. به این ترتیب او پیشتاز کار روی طراحی خارجی مدل باکستر شد و طراحی مدلهای ۹۱۱ در سال ۱۹۹۷ (یعنی ۹۹۶ کوپه و کابریولت) را نیز انجام داد. پس از این موارد بود که تقاضای بازار به سمت مدلی مانند کایمن رفت که لای طراحی آن را نیز در سال ۲۰۰۶ به پایان رساند. او در فاصله سالهای ۱۹۹۱ تا ۹۴ فرصت یافت تا در دانشکده طراحی سوئد به تدریس طراحی حمل و نقل و تکنیکهای رندر بپردازد. او در سالهای ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۷ به عنوان مدیرکل طراحی پروژههای ویژه و مشتریان جهانی شرکت پورشه استخدام شد و اکنون نیز گروه طراحی برین چاید (Brainchild) را بنیانگذاری کرده است که به دنبال طراحی و تولید خودرو در چین است.
نشریه طراحی دیزاین بوم گفتگویی با این طراح بزرگ درباره تاثیرات مهم زندگیاش و نیز آینده خودروهای خودراننده در این صنعت انجام داده است که متن کامل آن را میخوانیم.
اولین خودرویی که خریدید چه بود؟
در دهه ۱۹۷۰ در رم یک مینی کوپر دست دوم سبز تیره خریدم.

در ابتدا چه چیزی شما را به سمت طراحی خودرو کشاند؟
من اساسا نمیدانستم حرفهای به نام طراحی خودرو هم وجود دارد. من به دنبال تحصیل معماری بودم و البته آن زمان به طراحی لوازم خانگی هم علاقهمند بودم.
کدام جنبهها در گذشته و تربیت شما به شکلگیری اصول و فلسفه طراحیتان کمک کرده است؟
تجربه زندگی و کارآموزی در کشتیسازی باعث شد فرصت کار با چوب و فلز را پیدا کنم و در عین حال چگونگی جوشکاری و طراحی را در بندرگاه تای کو یاد بگیرم. وقتی در هنگ کنگ بودم همه همکارانم به من میآموختند که باید نترس باشم و به این ترتیب بعدها در زندگی هر زمان با موقعیت دشواری مواجه شدم، کنار آمدن با آن برایم آسان بود.

چه کسی یا چه چیزی بزرگترین تاثیر بر زندگیتان گذاشته است؟
هیچکس. من همیشه در دوره کاریام، معماریهای فرانک گری را زیر نظر داشتم. معتقدم او معماری است که در عصر ما بزرگترین سوءتفاهمها دربارهاش به وجود آمده است. در عین حال یکی از اولین کسانی است که از نرم افزارهای سه بعدی در روند طراحی استفاده کرده است.
بصورت کلی، فکر میکنید مهمترین داراییتان در این حرفه چیست و آن مهارت را به مرور زمان چطور به دست آوردهاید؟
فکر میکنم نرمافزار مدلسازی سه بعدی مهمترین دارایی من است. وقتی در شرکت فورد مشغول کار بودم این نرمافزار تازه در مرحله تولید قرار گرفته بود اما آن زمان کاملا از تاثیرش در کارم آگاه نبودم تا زمانی که در سال ۱۹۹۷ شروع به طراحی پورشه ۹۹۶ کردم. ۹۰ درصد طراحی بیرونی آن خودرو با استفاده از نرمافزار سه بعدی انجام شد و به این ترتیب متوجه قدرت این نرمافزار در طراحیهای پیشتازانه شدم.

دشوارترین جنبه طراحی چیزی جدید در شرکتهایی با چنین سابقهای در خط طراحی مانند بی ام و یا پورشه چیست؟
البته ما اسمش را خط طراحی نمیگذاریم، بلکه زبان طراحی یا دی ان ای طراحی یک شرکت خودروسازی میگوییم. باید مراقب باشیم که بیش از حد از این زبان دور نشویم زیرا در نهایت این کار منجر به داشتن «ظاهری» متمایز نمیشود. هر طراحی تلاش میکند مرزها را توسعه دهد اما هنر در آنجاست که بدانیم در روند طراحی چه زمانی باید کارمان را متوقف کنیم.

به کدام بخش از طراحی خودرو علاقه دارید؟
نه تنها بخش طراحی، بلکه بخش رانندگی آزمایشی و تستهای بعد از آن در مقابل خبرنگاران رسانهها هم برایم جذاب است. اینکه بتوانم نسل یک سری مدلهای خاص را بشناسم یا اینکه جوایز طراحی را ببرم.
به عنوان طراحی بین المللی خودرو، چطور نیازهای فرهنگی متنوع در عرصه خود را برآورده میکنید؟
طراحی خودرو هرگز منطقهای نبوده است، اما از نظر مقتضیات فنی، ممکن است منطقهای شود. زمانی که در فورد آلمان کار میکردم، طراحانی با ده ملیت متفاوت به خلاقیتی کمک میکردند که هیچ مرزی نمیu200dشناخت.

اکنون که تصویرسازیهای کامپیوتری اینقدر معمول شده است، آیا هنوز جایی برای مدلسازیهای فیزیکی یا خط کشی با دست وجود دارد؟
این بحث کلاسیک و تقریبا کلیشهای است. من همیشه با مقایسه انتخاب میان دریل دستی و دریل هیدرولیک پاسخ دادهام. اگر بخواهید روی مادهای سخت سوراخ کاری کنید، کدام را انتخاب میکنید؟ همه پاسخ را میدانیم. اما مقایسه تصویرسازی دوبعدی با نرم افزارهای سه بعدی از این هم سادهتر است زیرا در زمینه سرعت و کارآمدی مزایای بسیار بیشتری دارند. من معتقدم امروزه هنوز هم طراحان باید برای هردو روش سنتی و دیجیتال توانایی داشته باشند.
دیگر رشتههای طراحی چگونه و تا چه حد بر طراحی خودرو تاثیرگذار هستند؟
از منظر فردی تاثیر بسیار اندکی است. تاثیر دیگر حرفهها در طراحی برای من معمولا منفی است. من از قدم زدن در جنگل یا راه رفتن با سگم بیشتر احساس انرژی و تازه شدن پیدا میکنم.

فکر میکنید خودروهای خودراننده، جبهه بعدی صنعت خودروسازی باشند؟
چه جبههای؟ چرا باید لذت و تجربه رانندگی با یک خودروی بسیار کارآمد و زیبا را رها کنم؟ چرا باید بگذارم کسی آن را از من بگیرد؟ لذت رانندگی که این همه برای آن هزینه کردهام! من معتقدم هربار که این صنعت از ایده بهبود طراحی تهی میشود، چیزهایی مانند این اتفاق میافتد تا انگیزه لازم ایجاد شود. من معتقدم مالکان خودرو در آینده باید به ریشه مسایلی که این صنعت در اختیارشان میگذارد بپردازند نه اینکه تصور کنند هرچیزی که مطرح شد حتما خوب است.
آیا خودروی خاصی وجود دارد که رضایت ویژهای به شما داده باشد؟
نسل اول پورشه کایمن.

توصیهای برای طراحان جوان در آستانه ورود به این عرصه دارید؟
هیچ راه میانبری در حرفه طراحی وجود ندارد و باید کل روند از گرفتن مدرک تحصیلی از یک دانشکده برتر طراحی خودرو تا آخر را طی کنید. وقتی وارد این صنعت شدید، زمان یادگیری همه حقهها، مهارتها و رقابتها میرسد.
در حال حاضر چه خودرویی دارید؟
پورشه کاین
مدآنلاین
برچسب:
نویسنده: محمد رضا جوادیان